Tonijnspaghetti

Ik las het boek Koken met Vis uit Blik en maakte er Tonijnspaghetti met kappertjes en olijven uit.

Het recept heb ik aangepast aan onze smaak en aan wat ik in huis had. De kappertjes en de olijven vervielen omdat de kinderen dat niet erg waarderen.en ik heb een courgette toegevoegd om wat meer groenten er in te krijgen.

Uiteindelijk gebruikte ik dus een ui en twee tenen knoflook, een blikje tomatenpuree, 2 rode paprika’s, 2 blikjes tonijn, een fles passata, 1 laurierblaadje, zout en peper, spaghetti en Parmezaanse kaas.

Ik bakte de ui en knoflook glazig en deed er de tomatenpuree bij. Even laten bakken om te ontzuren en daarna de, in kleine blokjes gesneden, paprika en courgette erbij. De passata, zout en peper en het laurierblaadje er in en lekker laten pruttelen. De spaghetti koken volgens de gebruiksaanwijzing. Als je de spaghetti afgegoten hebt, het laurierblaadje uit de saus vissen en proeven of ‘ie op smaak is. De tonijn en de spaghetti er door mengen en nadat je opgeschept hebt, wat Parmezaanse kaas er over raspen.

Jongste at twee borden leeg en ik vond het ook heel lekker.

20141109_003357

 

Continium Maastricht

Ik deed mee en ik won 😉

Geachte mevrouw Sour,

 

U bent geselecteerd om testgezin te zijn tijdens de preview van de Continium Discovery Experience Maastricht aanstaande vrijdag! Samen met pers en genodigden mag u, samen met uw gezin, als eerste deze leuke uitstap bezoeken en testen.

 

Het programma ziet er als volgt uit:

 

12:45u inloop

13:00u woord van welkom door Peter Derks, medewerker Discovery Center Continium

13:05u woord van welkom door Wethouder John Aarts, Gemeente Maastricht

13:15 start preview en mogelijkheid om de Discovery Experience als eerste te testen.

  1. 15:00u einde van het programma

 

Ps: omdat de pers ook is uitgenodigd, kan het zijn dat u gefotografeerd of gefilmd wordt.

 

Ik hoop u vrijdag te mogen verwelkomen. Laat u mij nog even weten of u erbij bent?

 

Het adres is:

 

Festivillage

Boschstraat 30a Maastricht

 

Het Continium  is een museum voor wetenschap en techniek in Kerkrade. Omdat ze daar aan het verbouwen zijn hebben ze een tijdelijk vestiging in Maastricht en die werd dus feestelijk geopend. Omdat ik dacht dat het misschien leuk was voor Indy deed ik mee aan de verloting voor de preview. Het was ook leuk maar echt iets voor jongere kinderen. Prima verzorgd trouwens die opening. Een bar met allerlei  dranken maar ook vriendelijke obers die je wat brachten. Een aantal keren kwamen ze rond met hapjes en er stond een tafel met ranja en snoep voor de kinderen. De toespraken waren aangenaam kort dus echt geslaagd.

20141017_124359_600x338 20141017_124416_600x338 20141017_124701_600x338 20141017_124706_600x338 20141017_124722_600x338 20141017_124813_600x338 IMG_20141017_135833_600x450 IMG_20141017_135928_600x450

 

 

Neven

Met neef en jongste ging ik op bezoek bij mijn moeder in het ziekenhuis. Maar ze sliep en ik wilde haar niet wakker maken dus zijn we voor een kopje thee en een tosti in het restaurant gaan zitten. Daar maakte ik deze foto van de neven 🙂

Neven klein

Ascha naar school

Vandaag ging ik met Ascha naar de school van Indy. Indy had verteld dat we vroeger met haar aan pakwerken deden en dat wilden ze wel eens zien. Jorik en Alec waren zo dapper om de bijtmouw aan te trekken 🙂

Ascha 1 Ascha 2 Ascha 3 Ascha 4 Ascha 5 Ascha 6 Ascha 7 Ascha 8 Ascha 9 Ascha 10 Ascha 11 Ascha 13 Ascha 14 Ascha 15 Ascha 16

Amsterdam

Al jaren werk ik voor Ouders Online, een website voor ouders. Omdat er heel veel veranderd is in 2013 werden de Forumbeheerders uitgenodigd voor een etentje in Amsterdam om eens bij te praten. Een collega kon helaas niet maar met z’n vieren was het ook heel gezellig én we hebben lekker gegeten bij een hele charmante gastheer 😉

Jongste maakte een opmerking laatst. Hij vond het een gebrek in zijn opvoeding dat hij nog nooit in onze hoofdstad was geweest 😉 Dus kwam het idee op om hem mee te nemen naar Amsterdam. Het enige probleem was waar ik jongste moest laten als ik ging eten. Gelukkig was zijn vader bereid om mee te gaan. En zo hadden we een gezellige dag samen. We hebben een rondvaart gemaakt door de grachten, de Amsterdam Dungeon bezocht, de Blondwinkel bekeken waar ik een Sinterklaasmok heb gekocht en we zijn naar een Sushibar geweest met een gave lopende band waar je zelf je eten van af kon pakken. Erg lekkere sushi trouwens 🙂 En als hoogtepuntje van de dag kwamen we een levensgrote Monchhichi op straat tegen. Een hele leuke jeugdherinnering 🙂

Om 17.00 uur waren we wel een beetje uitgewinkeld en ben ik al naar het restaurant gegaan. Patrick en Indy zijn ook gaan eten bij een Griek maar dat viel niet zo in de smaak. Ook hebben ze nog de hoerenbuurt en een kerstmarkt bezocht. Grappige combinatie 😉

Amsterdam 8 Amsterdam 2 Amsterdam 3 Amsterdam 4 Amsterdam 5 Amsterdam 6 Amsterdam 7

Tsjap en Tsjoy

Onze ratten zijn dood. Ik ben zo verdrietig. Ze waren pas iets meer dan een jaar oud en natuurlijk wordt een rat niet stokoud maar dit was echt veel te jong. Op donderdag kwamen we thuis en was Tsjap er niet goed aan toe. We hebben haar warm gehouden en het even aangekeken maar iets later is ze gestorven. Zondags ging het ineens slecht met Tsjoy en heel snel daarna stierf zij ook. Ik heb geen idee wat de oorzaak was maar omdat ze het allebei hadden moet het iets besmettelijks zijn geweest. Zo ontzettend verdrietig en jammer :'(

Van Tsjap heb ik nog een foto genomen. Toen Tsjoy ook stierf was ik zo van de kaart dat ik er niet aan gedacht heb.

TsjapIk heb een eierdoosje aangepast zodat ze een mooi doosje had om in te liggen en daarna hebben Terry, Indy en ik ze begraven in de tuin.

 

Indy aangereden

Indy was net weg naar school, op voor zijn laatste schooldag. Gaat ineens de  telefoon. Aan de andere kant een Belg die blijkbaar ook geschrokken was, want hij vroeg of ik de zoon was van Indy Steven? Nee, wel de moeder en toen vertelde de Belg dat Indy aangereden was. Dan staat je hart toch wel even stil. De Belg zei meteen dat het er niet op leek dat er iets erg aan de hand was en waar Indy was. Dus toen sprong ik meteen op mijn fiets om er naar toe te gaan. Midden op de kruising lag Indy op de weg, met zijn hoofd op zijn tas en toegedekt met een baddoek.

Aanrijding Indy verkleind

 

Indy was gelukkig goed aanspreekbaar maar gaf aan veel pijn te hebben. De ambulance was al gebeld zeiden de mensen die erbij waren dus we lieten Indy liggen tot die er was. Je weet tenslotte maar nooit. Bij Indy zat een jongen en die voorspel ik een grote toekomst. Wat bleef die rustig en kalm. Hij bleef bij Indy zitten en stelde hem gerust. Echt geweldig.

Eerst kwam een motoragent die de gegevens van de veroorzaker van het ongeluk en van Indy op nam en daarna de ambulance. De ambulancemensen hebben Indy helemaal nagekeken en er was gelukkig niks aan de hand. Met wat moeite kwam Indy rechtop en ging toen nog even mee de ambulance in. Daar hebben ze zijn bloeddruk gemeten en nog wat dingetjes. Al snel werd hij OK verklaard en toen konden we naar huis.

De fiets lieten we maar even staan. Het was wat moeilijk om die mee te nemen. Terry heeft die later opgehaald. De fiets en Indy dus ook hebben een flinke klap gemaakt.

Fiets Indy verkleind

 

‘s Middags kwam de man langs die Indy had aangereden. Hij had al heel vaak sorry gezegd en nu weer. Hij heeft Indy nooit gezien tot die ineens op zijn motorkap lag. Tja, in het verkeer zit een ongeluk in een heel klein hoekje. Wel was nu duidelijk wat er gebeurd is. Indy fietste rechtdoor achter een auto. De auto die hem aanreed wilde linksaf slaan en liet de andere auto voor en reed toen door. Hij heeft Indy niet gezien. Het was heel duidelijk zijn schuld dus daar was gelukkig geen discussie over. De schade was in ieder geval voor de verzekering van de automobilist omdat Indy nog geen 14 is. Dat is gelukkig wettelijk geregeld.

En daarna begon het geregel voor mij. Ziek melden, verzekering inlichten, het schadeformulier er naar toe brengen, met Indy naar de huisarts omdat hij zo’n pijn had en nog heeft. Indy vertroetelen natuurlijk en de familie bellen. Maar Indy kan het navertellen en daar ben ik zo ontzettend blij om.

Indy en school

Dat is nooit zo’n goede combinatie geweest. Indy had en heeft door zijn ADHD en autisme grote problemen met dingen als op tijd komen, zijn spullen bij zich hebben, zijn huiswerk plannen en maken en het omgaan met de leraar en de kinderen in zijn klas. Zeker nu hij in een klas met nog 27 andere leerlingen zit en er steeds hogere eisen worden gesteld aan zijn zelfstandigheid loopt hij helemaal vast.

Na de zomervakantie ging hij heel enthousiast naar school maar ‘s middags kwam hij alweer helemaal gefrustreerd thuis en had hij er al geen zin meer in. Dat verbeterde niet echt in de dagen er na. Ik zag als een berg op tegen de rest van het schooljaar. Vorig jaar ging het allemaal al zo moeizaam. Elke ochtend dat geduw en getrek om hem uit bed te krijgen en aangekleed en op tijd naar school 🙁 Hij had zo’n tegenzin steeds. In de vakantie is het allemaal perfect gegaan maar meteen als de school begint is hij weer bokkig en gestrest.

Afgelopen dinsdag belde de mentor op. Die vond dat het zo niet ging. Indy gaf de indruk elke dag naar de gevangenis te moeten, de mentor merkte aan Indy dat hij het heel moeilijk had op school en eigenlijk zag de mentor het niet zo zitten om zo door te gaan. Hij vroeg hoe ik er tegen over stond om Indy aan te melden voor speciaal onderwijs. Nou heb ik al 3 jaar geleden voorgesteld dat Indy naar het speciaal onderwijs zou gaan en ook de psychologe die Indy toen had vond dat een goed idee. Helaas hebben de leerkrachten die Indy toen had, daar nooit aan willen meewerken en dan houdt het op.

Dus heb ik meteen tegen de mentor gezegd dat ik speciaal onderwijs een prima idee vind en dat hij vooral al moest beginnen met alles in gang te zetten. Zoiets duurt namelijk eeuwig.

Later op de dag toen het allemaal wat rustiger was heb ik nog eens nagedacht over de combinatie van Indy en school. En eigenlijk denk ik dat Indy niet heel veel opschiet met speciaal onderwijs. Hij zal daar ook tegen dingen aan lopen waar hij nu al problemen mee heeft. De voordelen zijn natuurlijk dat de klassen kleiner zijn en er meer begeleiding is maar ik heb ook bij onze oudste gezien dat het helemaal aan de leerkracht ligt hoe dat ingevuld wordt.

In 2011 ben ik naar een voorlichtingsavond geweest van een voor Limburg nieuw concept in onderwijs. Dat heette de Democratische School en zij gaan uit van het principe dat een kind leert wanneer en op de manier die het zelf aangeeft. Uit hun schoolgids:

Het bieden van een inspirerende omgeving waarin jonge mensen zich op basis van gelijkwaardigheid ontwikkelen tot zelfbewuste, creatieve wereldburgers die hun eigen weg vinden in een steeds veranderende samenleving. 

Optimaal leren ontstaat van uit een intrinsieke motivatie. Kinderen ervaren het leven als één groot avontuur. De wereld is een plek die ze spelenderwijs ontdekken. Overal is iets te leren! Op onze school komen we tegemoet aan deze innerlijke drang om het leven in al zijn facetten te zien, horen, voelen, proeven en ruiken. Leren verloopt zo op een natuurlijke wijze. Dit avontuur gaat niet alleen om het verkrijgen van kennis; het omvat de volledige ontwikkeling van de persoonlijkheid van kinderen, waardoor ze sterker in de maatschappij komen te staan. We laten daarom onze leerlingen vrij in hoe, wat en wanneer ze leren.

 

Mij sprak het destijds enorm aan. Het is zeker niet voor alle kinderen geschikt maar voor Indy is het net wat hij nodig heeft. Hij kan op een stressvrije manier leren en leven en dat was toen al een overweging en nu al helemaal. Destijds waren er een aantal redenen om niet voor die school te kiezen. Ondermeer omdat ze toen nog in de opstartfase zaten en geen gebouw, geen leerlingen en leerkrachten/begeleiders hadden. Nu heeft de Democratische School een prachtige plek in een oud klooster in Heer en 18 leerlingen tussen de 8 en 18. Er zijn twee vaste krachten en een aantal mensen die uren invullen. De plannen van toen zijn dus echt concreet geworden

Nu zat ik dus te denken of dit een goede optie was voor Indy en daarom zijn we er donderdag gaan kijken. Mooi om te zien dat het idee van toen nu een echte school is geworden. We hebben een rondleiding door het gebouw gekregen en heel veel uitleg en ik was weer enthousiast. Thuis hebben we eigenlijk niet lang hoeven te overleggen want dit sprak ons enorm aan voor Indy.

Toen wij er uit waren hebben we Indy verteld over het telefoontje van de mentor en het voorstel om naar het speciaal onderwijs te gaan en ook dat er nog een andere optie was in de vorm van de Democratische School. Indy vond het erg om weg te gaan uit zijn klas en bij zijn vrienden maar hij zag ook in dat het zo niet goed ging. We hebben hem onze overwegingen verteld, kiezen voor de Democratische School of voor speciaal onderwijs en Indy vond de Democratische School wel een goed idee.

Dus hebben we alles in gang gezet en woensdag gaat hij voor de laatste keer naar het Bonnefantencollege om daarna op de Democratische School te beginnen. Omdat het een hele andere vorm van onderwijs is was het een moeilijke beslissing maar we denken echt dat we hier goed aan doen. De tijd zal het leren.

Indy ook aan het mountainbiken

Na mijn onfortuinlijke val ben ik niet meer gaan fietsen maar Indy heeft het stokje cq de fiets overgenomen 🙂 Hij is nu al een paar keer mee gaan fietsen en dat gaat goed. Hij heeft een mooi tempo, houdt het goed bij en vind het leuk. Ik ben blij. Elk kind zou een sport moeten hebben waar ‘ie voor warm loopt 🙂

Raar kind

Mijn BH was nog boven en ik al onder. Het rare kind kwam naar beneden dus die bracht hem voor me mee. Staat hem goed hé  😉

Jarig nichtje

Oma&kleinkinderen

Gant 1

Ik was met de was bezig toen ik de telefoon beneden hoorde. Even later kwam Indy zeggen dat iemand op mijn mobiel had gebeld en toen ging de telefoon beneden weer. Dus Indy trok een sprintje en was nog net op tijd 🙂 En gelukkig ook maar want er was iemand van Marie Claire aan de telefoon. Laatst had ik meegedaan aan een verloting voor deelname aan een GANT Styling Night. Dat was alweer even geleden en ik vond het al jammer dat ik niet had gewonnen. Het was namelijk hier in Maastricht op loopafstand 🙂 De dame van Marie Claire vertelde dat ik had gewonnen en dat ik uitgenodigd werd voor dezelfde avond. Dat was een beetje kort dag maar goed, ik had toch geen andere plannen en de jongens redden zich ook een avond alleen. Daarna kreeg ik nog een mail met de bevestiging:

Best Marie Claire lezeres,

Enige tijd geleden heb jij ons laten weten aan wat voor styling tips jij behoefte hebt.

Van harte gefeliciteerd! Via deze weg willen wij jou graag laten weten dat de keuze op jou is gevallen. Wij nodigen jou en je vriendin graag uit voor de GANT Styling Night in Amsterdam 28 maart 18.00 – 21.00 (let op: in de oproep stond vermeld 19.00-21.00, we starten dus een uur eerder).

Onderstaand alle informatie over de workshop:

GANT Styling Night in samenwerking met Marie Claire

Locatie:                The GANT Store Amsterdam (Van Baerlestraat 86)

Datum:                donderdag 28 maart

Programma:      18.00 – 21.00

Ik heb er nog maar een mailtje aan gewaagd en gelukkig was het toch echt de bedoeling dat ik naar de Gant in Maastricht kwam 😉

Meteen mijn zusje gebeld of die mee wilde en toen was het al tijd om me om te kleden. Omdat ik nog niet durf te fietsen na mijn onfortuinlijke val ben ik gaan lopen. Eerst mijn zusje oppikken die moest werken in haar Tupperware winkel. Jammer genoeg kon ze toch niet mee dus ik ging uiteindelijk alleen.

Het was even zoeken naar de Gant winkel want die ligt in het dure winkelgedeelte waar ik normaal gesproken nooit kom 😉 Maar gelukkig toch gevonden. In de winkel was helemaal niemand terwijl je toch een drukte van belang zou verwachten bij zoiets. Gelukkig kwam een hele aardige heer op me af die me naar boven loodste. Boven was de damesafdeling van Gant en daar was het ook heel wat drukker. Ik kreeg meteen een glas champagne, lekker 🙂 Een van de dames van Gant heette ons welkom en legde uit hoe de planning van de avond was. Er zouden nu hapjes langskomen en later een desserttafel. Je kon kleding uitzoeken en passen en met een mooi setje op de foto gaan. Dat vond ik wel een leuk idee want ik heb eigenlijk geen mooie foto van mezelf sinds ik zo afgevallen ben. Dus begon ik struinen door de rekken wat nog niet zo eenvoudig was want de andere gasten wilden hetzelfde natuurlijk. Na drie rondjes had ik mijn outfit bij elkaar. Een prachtige linnen top met een verloop van roze naar wit. Die vond ik echt geweldig. Op het kaartje stond geen prijs maar naar wat ik gezien heb op de wel geprijsde kaartjes was die top niet te betalen voor mij. Erg jammer was hij was mooi en stond geweldig. Erbij had ik een simpele witte broek die toch 120 euro moest kosten. Na een hele lange wachttijd bij de kleedkamers kon ik het allemaal aantrekken. Het stond net zo mooi als ik had bedacht dus ik slalomde via de hapjes naar de wachtrij voor de fotoshoot. Tijdens het wachten kreeg ik een heerlijk glas witte wijn én weer hapjes zodat het wachten niet zoveel uitmaakte. En in beide rijen heb ik gezellig gekletst met de andere dames 🙂

Uiteindelijk was ik dan toch aan de beurt voor de foto’s. Een paar van links, een paar van rechts, naar boven kijken, naar opzij, lachen, het was kort maar heftig 😉 Heel leuk om eens mee te maken en ik ben superbenieuwd naar de foto’s . Die zouden we via de mail krijgen dus ik zit in spanning te wachten. Na de shoot heb ik snel alles teruggehangen. Stel je voor dat ik per ongeluk iets beschadig of vies maak. Met die prijzen wil je dat niet op je geweten hebben 😉 En ik had nog een reden voor een beetje haast want ik was aan de beurt voor de desserttafel. Een bedrijf zorgde voor de hapjes en ook voor de dessertafel. Ik ben hun naam kwijt maar ze verzorgen eetexperiences voor vrijgezellenfeesten.

Die desserttafel was wel een belevenis. De mannelijke helft van het bedrijf spoot de inhoud van allerlei spuitzakken, flesjes en een sifon in mooie dotjes op een tafelzeil met daarbij nog poeders, noten en vers en gedroogde fruit. Toen hij klaar was kregen we een lepel en mochten we proeven. Sommige dingen waren echt verrukkelijk zoals de caramel. De vanilleolie proefde ik niet, misschien te weinig. Alles bij elkaar een hele geslaagde desserttafel 🙂

Ik was een beetje moe en omdat ik toch niks meer ging passen ben ik lekker op een stoel gaan zitten om alles op m’n gemakje te bekijken. Weer kreeg ik een glas wijn 😉 en het was heel leuk om de fotoshoots van de andere dames te bekijken. Langzaam begon de winkel leeg te lopen en ook ik stapte op. We kregen nog een goodiebag mee en konden ons emailadres opgeven voor de foto’s. Dankzij de champagne en wijn was de wandeling terug niet bepaald koud en vloog om 😉 Thuisgekomen was ik wel behoorlijk moe dus ik ben meteen m’n bed in gedoken.

‘s Morgens heb ik de goodiebag uitgepakt. Het nieuwe nummer van MarieClair, een kortingsbon voor de Gant webshop, een heel mooi en dik  gastendoekje, 2 stukjes zeep die in de kadodoos gaan want ik vind ze niet lekker ruiken, een mini abonnement op de Marie Clair en een mooi ceintuurtje van Gant.

Al met al vond ik de avond de moeite waard en ben ik blij dat ik gegaan ben. De Gant winkel is mooi en goed verzorgd met vriendelijk en behulpzaam personeel. Qua kleding zaten er stukken bij die ik wel zou willen dragen maar hun prijzen vallen niet in mijn budget.

Onderstaand de foto’s die ik gemaakt heb. Als de foto’s van de fotoshoot er zijn zet ik die wel erbij. Op de stoel de outfit die ik aan had.