Wandelen langs de Maas

Drie weken geleden ben ik met de hond wezen wandelen langs de Maas, zie http://www.familiesteven.nl/?p=5083 Toen stond het water al niet echt hoog maar nu was er bijna geen water meer. De wilde runderen stonden in de bedding! 2013-08-12 10.43.46 2013-08-12 10.43.55

Vandaag ging ik wandelen met Sigrid. Het eerste stukje lopen we langs de Maas en daarna slaan we linksaf en lopen we langs het kanaal. Daar stond nog water genoeg in trouwens, dankzij de sluizen natuurlijk.

Route van deze tijd

Het was een heerlijke wandeling weer met perfect weer. Niet te warm, niet te koud en vooral droog 🙂

Runningtherapie

Van mijn blessure heb ik geen last meer dus ik ben gestaag door gegaan met Start to Run. De aangename stem van de Belgische Evy heeft me nu al door 16 lessen heen geholpen.  Maar een MP3 is toch heel iets anders dan een echt mens net als  dat internet een onuitputtelijke bron van tips kan zijn maar toch ook geen echt mens. En ik had toch behoefte aan een echt mens voor tips en adviezen 🙂

Een tijdje geleden las ik een artikel in de krant over ADHD en andere psychische klachten die beter zouden worden door hardlopen. Dat artikel vind ik even niet maar wel een ander. Als dat echt zo zou werken zou dat natuurlijk geweldig zijn en zou ik misschien ook van mijn medicatie kunnen afkomen. Door alle stress van de afgelopen twee jaar lukt het maar niet om die af te bouwen terwijl dat natuurlijk wel gezonder zou zijn.

Lang geleden heb ik voor jongste contact gehad met Claudia van Qi Sense Hij deed daar paardentherapie waar ik hier ook over geschreven heb. Claudia geeft ook runningtherapie las ik toen op haar site en daarom mailde ik haar. Claudia werkt samen met Ferry en met beide had ik vorige week een hele uitvoerige intake van 2 uur! en donderdag de eerste echte runningtraining. Het was heerlijk weer, altijd meegenomen, toen ik fietste naar de Van Hasseltkade waar de praktijkruimte is. De praktijkruimte is op de bovenste verdieping en in die hoge oude gebouwen betekent dat heel veel trappen. Eindelijk uitgehijgd 😉 gingen we aan de slag. Ik moest invullen in mijn eigen klapper hoe ik me voelde. Gestresst en opgefokt door alle problemen natuurlijk met een vastzittende nek en pijnlijke spieren in de rug en benen. Daarna gingen Claudia, Ferry en ik naar buiten. We liepen door de drukte van de stad naar het Stadspark waar we zouden gaan rennen. Al die winkels, mensen en drukte is niks voor mij dus ik werd helemaal hyper binnen de kortste keren. In het Stadspark was het gelukkig wat rustiger en zeker toen we begonnen te rennen ging het beter. Het blijft moeilijk om me te focussen op waar ik mee bezig ben in een drukke, onwennige omgeving met betrekkelijke vreemden naast je maar het ging niet slecht. Het is ook gewoon wennen. Na een paar keer gaat dat vast beter. Ik kreeg goeie tips dus het was heel nuttig. Tot nu toe heb ik altijd alleen gelopen dus het is heel raar om met 2 andere mensen te lopen. Ik ben er nog niet over uit hoe ik dat vind.

Na een uur waren we terug op de Van Hasseltkade en moest ik weer mijn klapper invullen. Ik voelde me een stuk rustiger en dat was fijn. Als je gewoon loopt sta je er niet zo bij stil maar Claudia maakte me er van bewust wat voor een effect het hardlopen heeft op me. Dat vind ik al winst 🙂

Donderdag ga ik weer. Eens kijken hoe het dan gaat.

Indy en Macho

Indy doet sinds kort AAT. Da’s therapie met behulp van een paard. Door op een goede manier leren om te gaan met zo’n groot dier kom je veel over jezelf te weten en leer je een stuk steviger in je schoenen te staan. En Indy vind het gelukkig ook gewoon leuk 🙂

Hij krijgt les van Claudia en dat bevalt heel goed. Vandaag is hij voor de 2e keer geweest en hij mocht al rijden op Macho. Dat is het paard van Claudia wat zij voor de therapie gebruikt en Macho doet zijn naam eer aan. Hij is heel groot, af en toe behoorlijk eigenwijs, heel sterk maar gelukkig ook heel lief.

Lekker afreageren

Eigenlijk vind ik foto’s en filmpjes van mezelf niet om aan te zien maar hier was ik zo lekker bezig. Dit doet me zo goed, ik kan hier zoveel stress, frustraties, spanningen en weet ik wat nog meer in kwijt. Om nog maar te zwijgen over de positieve effecten op mijn gezondheid&gewicht. En ik was al een tijdje bezig eer dit filmpje gemaakt werd dus ik was al behoorlijk moe 😉

Boksles

Indy gaat elke zondag naar boksles en dat vind ‘ie geweldig. Ali en de andere trainers maken gebruik van een grote sportzaal waar de kinderen lekker hun energie kwijt kunnen of van de boksring.

Nicky gaat op dinsdag naar boksles maar hij traint samen met Patrick. Is voor allebei goed en leuk 🙂 Zij trainen over het algemeen een verdieping hoger in de sporthal in een echte boksring. Na een uur sporten kun je ze allebei uitwringen maar je ziet ze vooruitgaan. Ik ga af en toe mee en dan zie je het verschil goed. Patrick heeft in de tuin een bokszak opgehangen die ook regelmatig gebruikt wordt. Het is lekker om buiten te trainen, zelfs nu in de winter. Binnen is het gauw te warm als je zo’n inspanning levert. Ook in de woonkamer wordt getraind met slaan op de pads of het stootkussen, opdrukken en buikspieroefeningen. Zelfs ik moet er af en toe aan geloven en sla dan met de bokshandschoenen aan op het stootkussen 🙂

Naar de paarden in Vijlen

Vandaag weer ATT. De paarden staan nu in Vijlen, heel mooi plekje daar. Het was nogal mistig maar het is toch heel lekker om daar te zijn. We gingen nog winkelen dus Karin, oudste en jongste waren mee. En Patrick uiteraard maar die gaat altijd mee.
Daarna naar een sportwinkel in Heerlen want Karin had nog bokshandschoenen nodig voor de Krav Maga trainingen. Helaas hadden ze niks geschikts dus gingen we door naar Decathlon. Oudste gaat ook meetrainen dus die moest ook bokshandschoenen hebben en ik heb nog een zweethemd en sokken gekocht. De wandelsokken van Decathlon zijn erg fijn. In combinatie met mijn wandelschoenen loop ik er heerlijk op. maar eerst zijn we nog even gaan eten bij Bufkes. Dat ligt op loopafstand en je kunt er heerlijke broodjes en menu’s eten. Ik had de werrem sjink, warme ham dus en dat was erg lekker.

Weer een jaar voorbij.

Goh, ineens is er weer een jaar voorbij.

Een jaar met veel vervelende dingen zoals gezondheidsproblemen bij Patrick en bij mij. Ook in de familie gingen de zaken niet zo als ze zouden moeten, wat ons erg heeft beziggehouden.

Maar gelukkig ook met leukere zaken. Met de kinderen gaat het goed. De oudste is verhuisd naar Stichting Heuvelland en heeft het daar naar zijn zin. Nr. 2 zit alweer in het derde jaar van de VMBO-TL en haalt mooie cijfers. Hij heeft een tijdje geleden Krav Maga ontdekt en doet dat nu samen met zijn vader bij Mens en Paard. Daar gaat nr. 3 ook elke zaterdagmiddag paardrijden wat ‘ie nog steeds heel leuk vind.
Op school heeft ‘ie nu ook z’n draai gevonden en het gaat zelfs zo goed dat we hebben besloten te stoppen met zijn therapie. Hij gaat in januari nog een paar keer en dan is het echt afgelopen. Zoon nr. 4 heeft wat opvallende dingetjes en omdat ASS in ons gezin heel veel voorkomt leek het ons een goed idee om ook met hem naar onze vaste psycholoog bij de Riagg te gaan. Zij was het met ons eens dat we verder moesten kijken maar helaas is de wachttijd voor een onderzoek op het moment heel lang. Dus dat wachten we dan maar af. Ik vond het niet meevallen om met weer een kind het onderzoekstraject in te gaan. Het blijft me een gevoel van falen geven, 4 kinderen met stoornissen, maar dat mag natuurlijk geen reden zijn om het kind hulp te onthouden.

Even denken, wat is er nog meer voor leuks gebeurt dit jaar?

Als je in Nederland kampt met lichamelijke of geestelijke problemen heb je recht op hulp. Je mag zelf kiezen of je daarvoor een instelling als bijvoorbeeld het Groene Kruis in de arm neemt of dat je de zaken zelf wilt regelen. Wil en kun je alles zelf regelen dan kun je een PGB aanvragen. Nadat ik mijn diagnose had gekregen, ADD en Asperger, heb ik eerst PIT zorg gekregen waar ik heel blij en tevreden mee was. Helaas liep dit op een gegeven moment af en kreeg ik toen een gespecialiseerde verzorgende van de Domicura. Daar klikte het helemaal niet mee en toen ik wakker werd met buikpijn omdat de hulp zou komen heb ik opgebeld en de hulp opgezegd. Omdat het zonder hulp toch niet ging hebben we het nog een aantal keer geprobeerd met allerlei mensen maar ik werd heel onrustig van vreemde mensen in huis. En wat ook meespeelde was dat ik geen hulp kon krijgen op de uren die nodig waren. De spitsuren hier in huis bijvoorbeeld en tijdens mijn nachtelijke aanvallen.

Gelukkig kregen nr 2 en 3 ook een PGB en daardoor werd het mogelijk voor Patrick om zijn ontslag ten nemen en thuis te gaan werken als een soort gezinscoach. Hij kan nu, rekening houdend met zijn gezondheid, werken aan die dingen die voor ons gezin belangrijk zijn, er zijn als het nodig is op de tijden die nodig zijn en we hebben geen vreemden meer nodig in huis. Hij krijgt enorm veel complimenten van mensen op school en bij de therapie van nr 3 omdat iedereen ziet dat het veel beter gaat met de kinderen. En met mij gaat het gelukkig ook stukken beter.