“Mijn leven in puin”

Catchy titel voor een televisieprogramma maar als je leven daadwerkelijk in puin ligt heel wat minder catchy. Omdat ik zo druk ben met alle puinzooi heb ik ook al tijden niets meer geplaatst hier. De fut is er uit, denk ik. Vannacht kon ik weer eens niet slapen en dat was meteen een goede gelegenheid om weer eens wat neer te zetten.

Maar ja, wat? Ellende is alleen in televisieprogramma’s catchy. Er over lezen is saai en vervelend. En vaak is het een klaagzang zonder eind. Maar als je midden in de problemen en ellende zit lijkt er ook geen eind aan te komen. Soms wens ik zo heel erg een glazen bol. Even spieken wanneer het weer leuk wordt, wanneer het weer leven wordt in plaats van overleven.

Niet dat ik geen leuke dingen doe. Verre van dat. Dit jaar heb ik veel mooie wandelingen gemaakt en met name aan de Vierdaagse denk ik met trots terug. En natuurlijk heb ik meer leuke dingen gedaan. Maar alles wordt overschaduwd door het verdriet en de ellende van de afgelopen jaren: het overlijden van Youri wat letterlijk en figuurlijk een gat in ons leven heeft geslagen. De ziekte van mijn moeder die er uiteindelijk toe geleid heeft dat zij na een lange lijdensweg op 6 oktober is gestorven. Het niet te bevatten verraad van degene die ik het meeste liefhad. De schoolperikelen van Terry die een enorm beslag hebben gelegd op zijn en mijn energie. De lange nasleep van het ongeluk van Indy. De financiรซle chaos en ellende waar geen eind aan lijkt te komen. De relatieve armoede waardoor je soms keuzes moet maken die je niet zou willen maken. De bedreigingen en overlast van mijn getikte buurvrouw. De zorgen om de gezondheid van mijn vader. Mijn eigen gezondheid die natuurlijk enorm verbeterd is sinds de GBP maar toch, af en toe lijk ik wel een kwaaltjesmagneet. Het verlies van alle materiรซle zaken die me zo blij maakten. Mijn geliefd huis waar ik me zo veilig voelde in de buurt waar ik zo graag woonde. Mijn auto, mijn vrijheid om te gaan en staan waar ik wilde. De strijd die ik moet voeren om de hulp te krijgen en te houden die we nodig hebben. De energie die het kost om de moraal in het gezin hoog te houden en niet te verdrinken in alle ellende. En er gaat nog meer kostbare energie naar het hooghouden van de schone schijn wantย als ik eerlijk vertel hoe ik er voor sta schrikt dat blijkbaar af. Dat doe ik dus ook niet meer als ik iemand leer kennen. De eenzaamheid is zwaar, de last van alle problemen en zorgen die ik alleen moet dragen. Dat ik niemand heb om te overleggen of om op terug te kunnen vallen. Niemand die een arm om je heen slaatย als je het zwaar hebt en het niet meer ziet zitten of je weer laat lachen. Ik moet alles uit mezelf halen en dat potje is langzamerhand behoorlijk leeg aan het raken.

Natuurlijk zijn er lichtpuntjes, lieve mensen die me troostende woorden schenken en soms meer. Dat doet me goed en ik ben er heel dankbaar voor. Maar toch, een glazen bol zou heel welkom zijn ๐Ÿ˜‰

Tsjap en Tsjoy

Onze ratten zijn dood. Ik ben zo verdrietig. Ze waren pas iets meer dan een jaar oud en natuurlijk wordt een rat niet stokoud maar dit was echt veel te jong. Op donderdag kwamen we thuis en was Tsjap er niet goed aan toe. We hebben haar warm gehouden en het even aangekeken maar iets later is ze gestorven. Zondags ging het ineens slecht met Tsjoy en heel snel daarna stierf zij ook. Ik heb geen idee wat de oorzaak was maar omdat ze het allebei hadden moet het iets besmettelijks zijn geweest. Zo ontzettend verdrietig en jammer :'(

Van Tsjap heb ik nog een foto genomen. Toen Tsjoy ook stierf was ik zo van de kaart dat ik er niet aan gedacht heb.

TsjapIk heb een eierdoosje aangepast zodat ze een mooi doosje had om in te liggen en daarna hebben Terry, Indy en ik ze begraven in de tuin.

 

Jarig nichtje

Schoolgala

Vandaag was de LSD, Laatste School Dag van Terry. Toen ik op school zat was die laatste schooldag niet echt een ding maar tegenwoordig is het een hele heisa. Voor mij als ouder betekent het een hoop extra kosten en werk en voor Terry veel stress. Maar goed, ik wil ook niet dat hij niet mee kan doen dus het moet allemaal maar. Toch zou het fijn zijn als zo’n school eens nadenkt over wat de consequenties zijn van dit soort activiteiten.

Vanmorgen zijn de eindexamenleerlingen begonnen een reisje naar Phantasialand in Duitsland. Om 8 uur vanochtend moest Terry op school zijn en omdat hij bang was om te laat te komen is hij extra vroeg weg gegaan. Per bus vertrokken ze en tegen 10 uur waren de leerlingen in Phantasialand. Om half drie moesten ze alweer verzamelen dus dat was maar een heel kort tripje. Zonde van het geld. Als dat reisje op een andere dag gepland was hadden ze een hele dag plezier van de dure entree gehad en was het niet zoveel geweest. Want Terry was laat in de middag pas thuis en moest om 7 uur al weer weg zodat hij op tijd op school zou zijn voor het gala.

De ouderbijdrage voor Phantasialand ย en het gala is 50 euro. Terry moest uiteraard ook wat geld mee naar Phantasialand en er moest een smoking gehuurd worden voor het gala. Daar was ik nog eens 150 euro voor kwijt. Een deel daarvan is borg dus ik hoop maar dat het pak onbeschadigd terug kan. Eigenlijk was het ook nog de bedoeling dat je een limousine, helikopter of iets anders heel origineels regelt om mee te arriveren bij het gala. Daar heb ik een streep getrokken. Dat kan ik allemaal niet betalen en eerlijk gezegd vind ik dat ook allemaal te gek om los te lopen. Net als de brief van school die een paar dagen geleden kwam. De ouders kregen 2 entreekaarten. Daarmee krijgen ze toegang tot het plein waar de leerlingen aan komen. Blijkbaar is de bedoeling dat daar dan heel veel mensen staan om dat allemaal te bewonderen en toe te juichen. Nou zie ik daar nut noch lol van in en het is voor mij heel moeilijk om daar naar toe te komen. Ik heb het er niet voor over om voor zoiets meer dan een uur met de bus heen en dan weer dik ย een uur terug te reizen. Nog er van afgezien dat mijn arm nog steeds gemeen pijn doet en al die extra inspanning bevordert dat alleen maar. Ik heb met Terry overlegd hierover. Als hij er nou heel erg mee zou zitten dan had ik alle moeite gedaan maar gelukkig vond hij het niet zo interessant of ik er wel of niet bij zou zijn ๐Ÿ™‚ En nu is het wachten tot Terry terug is. Het duurt tot 2 uur vannacht, wat ik trouwens ook behoorlijk laat vind voor een stel 16-jarigen. Gelukkig heeft zijn broer laatst zijn rijbewijs gehaald en die pikt hem op zodat hij niet met dat dure pak op de fiets hoeft ๐Ÿ™‚

Wat wel heel leuk is, nu heb ik een hele mooie foto van Terry in een smoking ๐Ÿ˜‰

Open dag DSM

Terry wil de maintenance opleiding gaan doen en daarvoor werd een open dag georganiseerd op DSM. Dat is altijd interessant dus ik schreef ons meteen in. Eerst kregen we wat proefjes te zien. Onder meer een glas water waar witte damp van af kwam. Kon zonder gevaar gedronken worden maar dat heb ik toch maar laten staan ๐Ÿ˜‰ Daarna gingen we in een bus naar een werkplaats waar allerlei bedrijven lieten zien wat ze deden. Op de foto’s is te zien hoe Terry een afsluitring vervangt. Dat was allemaal prima verzorgt met een tafel met koffie, thee en allerlei flesjes sap en fris en een tafel met chips en koekjes. Daarna weer de bus in voor we een rondrit over het terrein en een bezoek aan de meldkamer van een naftakraker. Ik vond het heel interessant om dat allemaal eens van wat dichterbij te bekijken.

Lichtstoet Gellik

Tsja, daar kan ik kort over zijn. Die werd afgelast ๐Ÿ™ Er is heel veel sneeuw gevallen en het vroor maar dat deed het de hele dag al. Jammer dat de Belgen het afgelasten niet wat eerder dan aan de entree aankondigden. Toch was het een feestje op de wagen. De foto’s zijn zo onscherp omdat alles steeds heen en weer bewoog door het dansen ๐Ÿ˜‰

Het was spiegelglad in Gellik en onze carnavalswagen kwam de helling niet op. Gelukkig kregen we hulp ๐Ÿ™‚ http://www.youtube.com/watch?v=jUJX3RIp7cw

Terry 16 jaar #2

Vanmiddag hebben we Terry’s verjaardag en die van Inge gevierd bij mijn ouders thuis. Dit zijn foto’s van Terry’s kaart&kado’s, de taarten en de kaart die ik mijn zusje stuurde en mijn kado voor haar ๐Ÿ™‚ Terry kreeg een megakaart, een trainingsbroek en een vest. Inge kreeg een kaart en een lekkereย crรจmeย ๐Ÿ™‚

Terry 16 jaar #1

Zaterdag vieren mijn zonen en ik Terry’s 16e verjaardag samen met mijn zusje Inge, haar dochter Ylana, mijn broertje Johann en zijn zoon Wesley bij mijn ouders. Mijn zusje is dinsdag 42 geworden dus dubbel feest ๐Ÿ™‚ Vanmorgen hebben Indy, nichtje Ylana en ik de taarten gehaald, helemaal in Kelpen Oler. Mijn zusje kent daar iemand die hele mooie taarten maakt.

Carnaval 2013 #1

Vanavond had Indy carnavalsdisco op school en Terry ging met zijn vrienden naar het Auw Wieverbal in Valkenburg.

Lunch

Ik ben de hele ochtend (bijna dan) bezig geweest met de lasagne voor het avondeten en net toen ik met de laatste tomatensaus bezig was kwam zoon nr. 3 thuis. Spontaan besloot ik een beetje saus achter te houden en er een snel tomatensoepje van te maken. Gewoon een bouillonblokje erbij mikken en even laten doorkoken. Erbij de laatste restjes van het gehaktbrood van gisteren. Terwijl ik bezig was kwam jongste ook thuis dus die kon ook meteen eten. Ze waren zo vroeg omdat ze weer naar de orthodontist moesten voor de maandelijkse controle. Deze keer moesten de kinderen alleen gaan omdat ik met mijn moeder naar het ziekenhuis moest voor een CT scan. Maar ze zijn bijna 16 en 13 en al vaak daar geweest dus dat gaat prima.

Ontbijtjes

Vanmorgen was ik al vroeg op en heb ik zoals altijd de ontbijtjes voor iedereen gemaakt. Dat wil zeggen voor Terry, Indy en mezelf dan. Omdat ik zo ongeveer struikelde over mijn mobiel dacht ik er aan om het eens op de foto te zetten ๐Ÿ™‚

Terry drinkt ‘s morgens een mok cappuchino, Indy sap en ik thee. Terry werkt met gemak 2 broodjes weg en neemt er nog twee mee naar school. Indy knabbelt met leed en moeite een broodje weg en wil niks mee. Ik kan uiteraard hooguit een broodje eten door de maagverkleining. In de glazen kommetjes zitten de pillen voor die dag. Terry een multi vitaminepil en extra D, Indy een multi, D, teunisbloemolie en zijn ADHD medicatie. Ik neem de mijne later pas omdat ik er altijd zo misselijk van word. Omdat de jongens geen groenten en fruit eters zijn probeer ik er ‘s ochtends altijd wat bij te smokkelen. Elk beetje helpt tenslotte ๐Ÿ™‚

Orthodontist

Helaas moesten we een nieuwe orthodontist zoeken waar we ondertussen al een paar keer zijn geweest. Ik ben eindelijk verlost van m’n beugel ๐Ÿ™‚ Wat heb ik een last van dat ding gehad maar het was wel de moeite waard. Mijn ondertanden zijn niet kaarsrecht geworden maar heel acceptabel en een flinke verbetering met hoe het was. Als ik genoeg gespaard heb wil ik ze nog een keertje laten bleken en dan is het perfect ๐Ÿ™‚
Bij Terry is er ook nog wat gesleuteld maar de boel moet nu even rusten. Na de zomervakantie heeft hij weer een nieuwe afspraak.
Indy heeft nu ook een onderbeugel en gelukkig weinig last er van. Het gaat allemaal nog wel even duren maar ooit krijgen ze rechte gebitten ๐Ÿ™‚

Terry’s eerste werkdag


Terry heeft een bijbaantje gevonden als vakkenvuller bij de Jumbo. Vijf minuutjes fietsen, 2 uurtjes vullen en dan weer klaar. Ideaal toch ๐Ÿ™‚ Hij vind het leuk al zijn al die mensen die hem dingen vragen wel lastig. Maar dat is goed voor hem.

Hij biedt trouwens zijn diensten aan als personal shopper ๐Ÿ˜‰ Hij weet nu perfect de weg in deze Jumbo ๐Ÿ˜‰

Op de foto’s komt hij net thuis van zijn eerste werkdag. Staat hem leuk dat Jumbo t-shirt ๐Ÿ˜‰ Natuurlijk staat
Ascha al klaar om hem te verwelkomen. Dat is het leuke van een hond, er is altijd iemand blij dat je thuis komt ๐Ÿ˜‰

Dubbel hoera

Gisteren allemaal goed nieuws. Nicky is ondanks een moeilijk jaar toch over en Terry is in principe aangenomen voor een bijbaantje ๐Ÿ™‚ Tis maar klein nieuws maar ik ben er wel blij mee. Terry gaat vakkenvullen bij de Jumbo. Ben benieuwd hoe hem dat bevalt. Maar ik denk maar zo, het is in ieder geval een leerzame ervaring.