Oranjegekte

Mijn nieuwe huis is aan de kleine kant maar wel fijn. De buurt vind ik nog steeds niks. Veel te vol en te druk. Maar het kan nog erger. Ik had ook hier een huis kunnen krijgen 🙁  En dan ben je pas echt de pineut. Ow nee, de Sjeng 😉

Val 2

“De Trap” heeft weer een nieuw slachtoffer gemaakt 😉 Een lieve vriend kwam helpen om een internetaansluiting te maken op de kinderkamers. Hij liep met z’n koffiemok de trap af toen hij ineens uitgleed/struikelde/viel. Ik was beneden en hoorde ineens een enorme klap. Dan weet je meteen hoe laat het is. De schade was één gekwetst ego, een blauwe bil, een pijnlijke knie én een gebroken koffiemok 🙂 Gelukkig viel het nog allemaal mee. Maar die trap is echt link dus. Misschien moet ik een groot bord gaan ophangen 😉

Stil geluk

De katten voelen zich gelukkig al helemaal thuis.

En dan zit je daar….

Afgelopen zaterdag zijn we verhuisd. Sinds ik dit huis op 5 maart huurde is heel veel werk verzet door mijzelf en een aantal lieve mensen. Het resultaat mag er wezen al is het huis nog lang niet klaar.  Maar we kunnen wonen en de kinderen en ik hebben een mooie, veilige plek voor onszelf.

En nu is het wennen aan een nieuw huis zonder onze man en vader. Het voelt leeg en kaal aan en de kinderen en ik moeten onze draai nog vinden. We hebben het gezellig hoor maar Patrick wordt gewoon erg gemist. We hebben zoveel verloren het afgelopen jaar, Youri, onze zekerheden, ons huis en nu weer verder zonder Patrick. Hopelijk is het maar tijdelijk dat hij niet bij ons woont maar daar is niks over te zeggen. Het ligt er helemaal aan hoe Patrick opknapt.

Maar ik vind het niet meevallen. Ik zit ‘s avonds alleen op de bank, ik lig alleen in dat grote bed en overdag mis ik hem natuurlijk ook enorm. Gelukkig heb ik de kinderen, de tv, mijn laptop en mijn hobby’s 🙂

Nu hebben we even rust. De kinderen hebben 2 weken vakantie en ik heb geprobeerd daar in niks te plannen zodat we ook echt op onze rust kunnen komen. Daarna begint de drukte weer want dan moeten de kinderen weer naar school.  Dat is nog een hele onderneming want Terry moet naar Nijswiller en Indy naar Reijmerstok. Voor Indy is het al snel afgelopen want ik heb uitgerekend dat hij na de vakantie nog maar 36 dagen les heeft 🙂 Zo iets ongeveer geldt ook voor Terry maar die moet na de zomervakantie weer aan de bak. Het was namelijk de vraag wat we met Terry’s school zouden gaan doen. Hij zit nu in het 3e jaar en zou dus volgend jaar examen doen in Nijswiller. Maar omdat het zo’n afstand is zijn we naar 2 scholen hier in de buurt geweest om te kijken wat daar de mogelijkheden zijn. Helaas biedt geen enkel school een  goede aansluiting op de richting die Terry nu doet. Dat betekent dat Terry op die scholen in het 3e jaar opnieuw zou moeten beginnen en dus een jaar zou verspelen. Op zich niet zo erg maar toch wel zonde van zijn werk het afgelopen jaar en vervelend dat hij voor een aantal vakken hetzelfde nog eens zou moeten doen.

Natuurlijk heb ik dit ook met Terry’s psychologe van de Riagg en met zijn mentor besproken. De eerste vond meteen dat we hem in Nijswiller moesten laten. Zij voorzag motivatie- en aanpassingsproblemen als hij naar een andere school zou gaan en vond het zonde omdat het Sophianum in Nijswiller een hele goede school is. De mentor vond dat Terry een van de betere leerlingen was in zijn klas en zei dat het heel jammer zou zijn om van school te wisselen.

Maar ja, de bus elke dag naar Nijswiller kost me elke maand ongeveer 100 euro en Terry moet vroeg weg en is laat weer thuis. De dichtstbijzijnde school, waar Indy na de zomer naar toe gaat, ligt op 10 minuten fietsen. Dat is een heel verschil. Toch heb ik uiteindelijk besloten dat Terry zijn 4e jaar in Nijswiller afmaakt. Hij doet daar een opleiding die hij leuk vind, hij voelt zich thuis op die school, krijgt daar goede begeleiding en maakt een hele goede kans om zijn diploma te halen. Het blijft dus Nijswiller 🙂

En de woonkamer is ook behangen.

Dit behang heb ik bij Eiffinger gezien.

Ik had de woonkamer helemaal roze willen verven met misschien nog een mooi bloemenbehang maar dat stuitte op een veto van de kinderen. En aangezien zij er ook moeten wonen én ze met z’n drieën zijn, heb ik toch maar geen roze gedaan 😉

Het moest wel fris, fleurig en kleurrijk worden en dit behang is helemaal perfect. Meteen toen ik het zag vond ik het al geweldig en nu het op de muur zit is het helemaal perfect. Dit behang wordt verkocht als paneel van 5 banen dus het is maar zo smal. Dat vind ik wel jammer maar goed, aan de andere kant komen de boekenkasten dus dan zie je het behang toch niet meer.

Groen ;)

De muren in de woonkamer zijn geverfd. Ik vind het prachtig!

Vorderingen

Langzaam maar zeker begint het allemaal wat op te schieten. We zijn druk aan het schilderen en boven is het ver klaar. Beneden moet het houtwerk nog allemaal een tweede keer gedaan worden en er moet een stuk behangen worden. Op de kamers van Indy en mij is nu laminaat gelegd en op Terry’s kamer is de laminaat bijna af.  Er moet nog een wasmachine aansluiting gemaakt worden op de 2e verdieping, nog planken in de kelder en op Terry’s kamer opgehangen worden en nog tig kleine klusjes. Nog een hoop te doen en we willen een beetje opschieten want komend weekend willen we verhuizen. Als het niet lukt is dat ook geen ramp maar dat is de streefdatum.

Nieuws van de bank

Ik heb met de bank gebeld over hoe zij de voortgang bij de verkoop van het huis zien en hoe het allemaal verder gaat. Qua verkoop doet zich namelijk niks. Er zijn tot nu toe 2 kijkers geweest en die hebben er allebei van af gezien. Ik verwacht verder ook niks meer. Voordat wij dit huis kochten heeft het een paar jaar te koop gestaan. Voor ons is dit huis ideaal maar ik realiseer me heel goed dat dat niet geldt voor de meeste mensen.

We hebben bij de ING een contactpersoon die me vertelde dat het huis nog tot 1 mei in de verkoop blijft en dat ze daarna de veiling in gang gaan zetten. Daar is dan nog ongeveer 2 maanden voor nodig en dan is wordt ons huis geveild. Triest maar het geeft ons dan wel weer ruimte om verder te gaan.

Ondertussen vordert het nieuwe huis in Maastricht gestaag. Er is nog heel veel werk, vooral wat betreft het schilderen. Er zitten bijvoorbeeld 12 deuren in het huis die geverfd moeten worden en zo’n 15 ramen. Da’s veel 🙂 En dan nog alle muren verven of behangen en er moet nog iets op de vloeren op de bovenste 2 verdiepingen. Ik hoop eigenlijk in de meivakantie te kunnen verhuizen. Dan hebben we 2 weken de tijd om te verhuizen en te wennen eer de kinderen weer naar school moeten.

Een begin gemaakt.

Vanmorgen samen met een kennis een begin gemaakt met behang aftrekken. De woonkamer is aardig opgeschoten. Morgenvroeg de laatste restjes met het stoomapparaat doen en dan verder met de gang, het trappenhuis, de overlopen en de slaapkamers. En dan nog alle houtwerk schuren 🙁

Ach ja, als we het nu goed doen zijn we er de komende jaren vanaf en hou ik er een mooi en vooral fris huisje aan over. Alles is nicotinegeel in die woonkamer dus nu is het allesbehalve fris.

Huurcontract getekend

Vanmorgen heb ik het huurcontract voor het huis in Maastricht getekend.  Met wel heel gemengde gevoelens. Aan de ene kant ben ik heel blij dat ik nu een huis heb voor de kinderen en mezelf. Een plek waar we opnieuw kunnen beginnen en waar we hopelijk fijn kunnen wonen. Aan de andere kant moeten we weg uit onze vertrouwde omgeving, weg uit het huis waar we het laatst samen zijn geweest met Youri en we moeten het daar doen zonder Patrick. En ondanks dat Patrick al heel lang  niet in orde is, is hij als echtgenoot en vader toch onmisbaar.

Maar goed, het is zoals het is en we moeten het er maar mee doen. Dus gaan we daar de boel wat opknappen. Dat is best een uitdaging want door alle problemen heb ik vrijwel geen budget en er moet wel heel veel gebeuren. We gaan doen wat we kunnen en de rest komt gewoon later een keer. Ik heb overwogen om aan zo’n tv programma mee te doen waar ze je helpen met bijvoorbeeld de inrichting. Gewoon omdat ik dan alles in een keer klaar en ingericht heb. Maar ik heb daar toch helemaal geen goed gevoel bij. Wat ik hier deel en op twitter, hyves en facebook, heb ik zelf in de hand.  Maar als je meedoet aan zo’n programma ben je de regie kwijt en schetsen ze een beeld van mij en mijn gezin waar ik misschien helemaal niet blij mee ben. En als het eenmaal op tv is geweest dan is er geen weg terug.

Dus de komende weken staan in het teken van behang aftrekken en houtwerk schuren. Wie zin heeft om te helpen is van harte welkom 🙂

Ons huis in de verkoop.

Aan alles komt een eind dus ook aan onze jaren in Margraten. Ons huis staat te koop en wij zijn druk op zoek naar een huurhuis.

Nadat Youri stierf is Patrick in een zware depressie geraakt en was hij niet meer in staat om te werken. Daarmee is het grootste deel van onze inkomsten weggevallen. Dit zorgde ervoor dat we de hypotheek niet meer konden betalen en dat vond de bank weer niet zo’n goed idee. Ons huis gaat nu in de verkoop in de hoop dat het voor een redelijke prijs verkocht kan worden. Lukt dat niet dan wordt het een veiling. Allemaal geen leuke vooruitzichten, helaas.

De kinderen en ik zoeken een huurwoning en Patrick blijft voorlopig nog hier wonen. Als hij echt weg moet zal hij ergens een flatje ofzo zoeken.  Omdat de twee jongste kinderen in Reijmerstok en Nijswiller op school zitten zoek ik iets in die buurt. Helaas zijn de betaalbare huurwoningen hier niet zo dik gezaaid. Daarom heb ik mijn zoekgebied verruimd naar Maastricht/Heerlen/Kerkrade. Dat heeft dan helaas ook consequenties voor de kinderen maar dat zien we dan wel weer. Een huis is het belangrijkste op dit moment, ik wil niet straks op straat staan met de kinderen.

Wie trouwens een huis te huur weet kan rekenen op mijn eeuwige dankbaarheid 🙂

Het is allemaal niet leuk maar we slaan ons hier ook wel weer door heen. Het ergste wat een mens kan overkomen is me al gebeurt dus het kan alleen maar meevallen. Al moet ik toegeven dat het ontzettend veel pijn doet om mijn geliefde huis kwijt te raken. Het laatste huis waar Youri in rondgelopen heeft, het huis waar ik me zo goed in voel. Zo jammer.